Of beluister alleen de audio
Samenvatting
Waar gaat deze preek over?
Lukas schreef geen fictie, maar een zorgvuldig onderzocht verslag. En meer dan de andere evangelisten laat hij zien dat Jezus kwam voor iedereen, ook voor de mensen onderaan. “De Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren was” (Lukas 19:10). Robert Bezemer preekte op eerste kerstdag over de herders in het veld.
Hoofdpunten
- Goed nieuws ontvangen (vers 8-14). Herders hadden een slechte naam: in een rechtszaak mochten ze niet eens getuigen. Juist zij horen het eerst. In Ezechiël 34 klaagt God over herders die alleen voor zichzelf zorgen, en belooft Hij: “Het verlorene zal Ik zoeken.” De engel is geen lief figuurtje met een harp, en de herders schrikken hevig. Maar de boodschap is: “Wees niet bevreesd. Heden is voor u de Zaligmaker geboren, Christus de Heere.” Doen mensen het niet, dan geven de engelen God de eer.
- Goed nieuws verkondigd (vers 15-18). De herders gaan met haast, niet om te controleren of het klopt, maar omdat ze het geloven. De eerste rustplaats van de Zoon van God is een voederbak, Hij Die later Zichzelf geeft als het ware voedsel (Johannes 6). En dan vertellen ze het verder. Niet dat er een kind geboren is, maar Wie er geboren is.
- Goed nieuws gekoesterd (vers 19-21). Maria bewaart alles in haar hart, want het bevestigt wat Gabriël zei. Het Kind wordt besneden en krijgt de naam Jezus. En de herders keren terug, God verheerlijkend en lovend. Ze maken zichzelf niet belangrijk. God openbaart Zijn heerlijkheid, en aanbidding is het antwoord daarop.
Kerngedachte
Kerst is vaak gezelligheid, lichtjes en cadeaus. Maar als het goede nieuws jou niet brengt tot het verheerlijken en loven van God, heb je de kern nog niet gevonden. God werd mens om je te verlossen van je zonde, en Hij biedt je vrede aan. Dat vier je niet één dag per jaar, maar elke dag.
Meer preken van Robert Bezemer
Meer preken
Het hart van Vader
Lukas 15:11-32
Een dubbele blijdschap over de gevonden penning
Lukas 15:8-10
Het verloren schaap
Lukas 15:1-7