Het hart van Vader

Dit is de derde preek over Lukas 15. Na het verloren schaap en de verloren penning nu de verloren zoon, of eigenlijk: twee verloren zonen. Jezus vertelt deze gelijkenis aan tollenaars en zondaars én aan farizeeën en schriftgeleerden. Voor beide groepen heeft Hij iets te zeggen.

Hoofdpunten

• De jongste zoon ontmoet via een omweg het hart van de vader (vers 11-24). Hij eist zijn erfenis op, alsof zijn vader al dood is, en verkwist alles in een ver land. Hij eindigt bij de varkens, met honger naar hun voer. Dan komt hij tot zichzelf en gaat terug. De vader ziet hem al van ver, rent hem tegemoet en kust hem, zonder een enkel verwijt. Het beste kleed, een ring, sandalen: de gerechtigheid van Christus, het onderpand van de Geest, de bereidheid van het Evangelie.
• De oudste zoon moeten de ogen opengaan voor het hart van de vader (vers 25-32). Hij hoort het feest en wordt woedend. “Ik dien u al zoveel jaren.” Hij noemt zijn broer niet eens meer broer. Herken je dat? Ik zit hier elke week, ik help altijd mee. Hoogmoed ligt ook op godsdienstig gebied op de loer. Toch gaat de vader ook naar hem toe en smeekt hem binnen te komen.

Kerngedachte

De gelijkenis heeft een open einde: we weten niet wat de oudste zoon deed. Het is honderd procent genade en honderd procent je eigen verantwoordelijkheid. Ben je een verloren schaap, een verloren penning, een verloren zoon geweest? Of denk je dat je geen bekering nodig hebt? De Vader staat op de uitkijk. Ga niet hetzelfde weg als je gekomen bent.