No more sea

Bij een vakantie denk je aan de zee als een plek van rust. Voor Johannes, verbannen op Patmos, was de zee iets anders: de golven waren de tralies van zijn gevangenis. En in heel de Bijbel staat de zee voor chaos, opstand en oordeel. Daarom is “de zee was er niet meer” geen aardrijkskunde, maar een belofte. Fabio Silva preekte dit op de eerste verjaardag van de gemeente.

Hoofdpunten

• Wat de zee vertegenwoordigt. Chaos, zowel om je heen als in je eigen hart. Scheiding: zonde scheidt je van God en van elkaar, en de grootste scheiding is de dood. En verdriet: “al Uw baren en Uw golven zijn over mij heen gegaan” (Psalm 42).
• De Heere Die heerst over de zee. Jezus slaapt in de boot, staat op en zegt: “Zwijg, wees stil.” Je vrede hangt niet af van de afwezigheid van golven, maar van de aanwezigheid van Christus. Toch is een Wonderdoener niet genoeg. Je hebt een Verlosser nodig. Aan het kruis gingen de golven van Gods toorn over Hem heen, en in Zijn opstanding begint de nieuwe schepping. Meet Gods liefde dus niet af aan het weer in je leven, maar aan het kruis.
• De nieuwe wereld aan de overkant. Een lichamelijke hoop: opgewekte lichamen op een nieuwe aarde. Geen zonde meer, dus ook geen strijd meer met de oude mens. Geen scheiding meer: God woont bij de mensen, en dat is wat de hemel tot hemel maakt. Geen tranen meer, behalve tranen van vreugde.

Kerngedachte

Je bent nog niet thuis. Soms zie je de Kapitein niet, maar de boot vaart wel. Laat deze belofte je geduldig, heilig en zacht voor elkaar maken. En ben je nog niet in de boot? Probeer jezelf niet drijvende te houden. “Wie dorst heeft, Ik zal hem geven uit de bron van het water des levens, voor niets” (Openbaring 21:6).