Grace for dead dogs!

Een nieuwe koning roeide in die tijd de familie van zijn voorganger uit. David doet het omgekeerde. “Is er nog iemand over van het huis van Saul, zodat ik hem goedertierenheid kan bewijzen?” Dat is niet de logica van de wereld, maar de logica van het Evangelie. Fabio Silva laat in het verhaal van Mefiboseth zien hoe God genade bewijst aan wie niets heeft.

Hoofdpunten

• Mefiboseth zelf. Geboren als prins, maar zijn naam verbonden met schaamte. Als kind viel hij uit de armen van zijn kindermeisje en werd kreupel aan beide voeten. Zo zijn wij door de val van Adam: we kunnen niet uit onszelf naar God toe lopen. Hij woont in Lodebar, “de plaats zonder weide”. Hij kent zijn eigen toestand, maar niet het hart van de koning. “Wat is uw dienaar, dat u omziet naar een dode hond zoals ik?”
• De vriend van Mefiboseth. David neemt het initiatief, zoals God jou zocht voordat jij aan Hem dacht. Mefiboseth wordt niet gered omwille van zichzelf, maar omwille van Jonathan, vanwege een verbond. Zo redt God zondaren vanwege het verbond tussen de Vader en de Zoon. Davids eerste woorden: “Wees niet bevreesd.” Mefiboseth is nog steeds kreupel, maar zijn positie tegenover de koning is volledig veranderd.
• De toekomst van Mefiboseth. David geeft hem het land van Saul terug, en meer: “U zult altijd aan mijn tafel eten, als een van de zonen van de koning.” Hij steekt eruit als een zere duim, en toch hoort hij erbij. Voor altijd, om dezelfde reden waarom hij werd uitgenodigd. Zolang de Vader de Zoon liefheeft, heeft Hij jou lief als je bij de Zoon hoort.

Kerngedachte

Mefiboseth werd ‘s morgens wakker zonder hoop en ging ‘s avonds slapen met een veranderd leven. Kom in geloof en bekering tot Christus. En ben je al jaren christen? Blijf Mefiboseth. Je zit niet aan een andere tafel dan de broeder die net tot geloof kwam. Verlies nooit de verwondering over Gods genade.