Huis van gebed - toegespitst op het gezinsleven

Na de intocht in Jeruzalem gaat de Heere Jezus de tempel in en drijft de handelaars eruit. “Mijn huis zal een huis van gebed zijn, maar u hebt er een rovershol van gemaakt.” Pier Meindertsma past die woorden toe op het gezin, want ook een gezin in Christus is een kleine tempel. De vraag is eenvoudig: is jouw huis een huis van gebed?

Hoofdpunten

• Hoe het begint: God spreekt eerst. De tempel was een schaduw. Christus is de ware Tempel, de Hogepriester en het Offer tegelijk. Wie in Hem is, hoort bij die tempel: de gemeente, en ook het gezin. Gebed begint niet bij jou, maar bij God Die spreekt, zoals de zon op het gras schijnt en het gras gaat groeien. Daarom: Gods woorden “inprenten” bij je kinderen, vanuit het hart (Deuteronomium 6).
• Hoe de reactie is: gebed. God vindt het fijn als je terugspreekt. Danken, om vergeving vragen, Zijn beloften gebruiken (“Heere, U hebt het beloofd”) en voorbede, vooral voor je kinderen. Aanhoudend en waakzaam bidden (Kolossenzen 4:2), niet als lege gewoonte.
• Hoe je het praktisch invult. Woord en gebed zijn als de twee oevers van de IJssel. Daartussen stroomt de gemeenschap. Een handreiking (geen juk): bid zoals Daniël drie keer per dag, gekoppeld aan de maaltijden, en lees de Bijbel vóór het warme eten. Vaders dragen de eindverantwoordelijkheid. Moeders mogen bidden voor hun man en hem zachtmoedig aanspreken, en wie alleen staat mag rekenen op Gods genade.

Kerngedachte

Wat is in jullie gezin het allerbelangrijkste: winst, status, carrière? Of de relatie met God? Een huis van gebed heeft eeuwigheidswaarde. God wordt geëerd en jij wordt gezegend, en je mag erop vertrouwen dat Hij op Zijn tijd ook de volgende generatie trekt.