Het sterven dat leven geeft

In Kolosse leerden mensen dat je meer nodig had dan geloof in Christus om gered te worden en te groeien. Paulus antwoordt telkens vanuit de volheid van Christus: Zijn Persoon is genoeg, Zijn werk in de wedergeboorte is genoeg, en in dit gedeelte: Zijn werk aan het kruis is genoeg. Robert Bezemer behandelt drie dingen die daar gebeurden.

Hoofdpunten

• Overtredingen vergeven (vers 13). Buiten Christus ben je niet straks dood, maar nu al: dood door je overtredingen (wat je doet) en door de onbesnedenheid van je vlees (wie je bent, vijandig tegenover God). Dan neemt God het initiatief. De Kolossenzen hadden er niet om gesmeekt. Vergeven is geven wat iemand niet verdient en afzien van wraak. Maar kan God zonde zomaar door de vingers zien?
• De aanklacht uitgewist (vers 14). Nee. Er lag een handschrift tegen je: een aanklacht waaronder je als het ware zelf je handtekening hebt gezet. God is Wetgever en Rechter, en die schuld moet betaald worden. Het wonder van het Evangelie is dat God die schuld in Zijn eigen Zoon betaalde. Zoals boven het kruis een bordje met de beschuldiging hing, zo hing jouw aanklacht boven Christus. En het gaat om “al uw overtredingen”: ook die concrete zonden van jou.
• De machten ontwapend (vers 15). Het wapen van de satan was de aanklacht (Openbaring 12:10). Dat wapen is hij kwijt. Zijn tactiek is hetzelfde gebleven, want hij klaagt je nog steeds aan, maar over een schuld die al betaald is. Wijst hij je op je schuld? Schuil dan bij Christus. Zoals een Romeinse veldheer zijn verslagen vijanden in een triomftocht meevoerde, zo maakte Christus de machten openlijk te schande.

Kerngedachte

Is Christus genoeg voor je redding en je geestelijk leven? Ja, ja en nog eens ja. Wie daarvan afdwaalt, moet niet raar opkijken als het geestelijk leven stagneert. Juich daarom: al je zonden zijn vergeven, de aanklacht is uitgewist, en eens zal iedereen belijden dat Jezus Christus Heere is.