Gestorven met Christus

Als het echte, blijde vertrouwen op Christus verdwijnt, komen er regels voor in de plaats, schreef John Piper. Hij noemt twee vormen van wetticisme: Gods geboden gebruiken om in eigen kracht Zijn gunst te verdienen, en eisen stellen die verder gaan dan de Schrift. In Kolosse speelde dat ook. Robert Bezemer laat zien dat wie met Christus gestorven is, op drie gebieden vrij is.

Hoofdpunten

• Geen veroordeling (vers 16-17). “Laat niemand u veroordelen” over eten, drinken, feestdagen of sabbatten. De aanklacht tegen je is aan het kruis uitgewist, en toch gebruikt de satan mensen om je opnieuw aan te klagen. Die wetten waren een schaduw, maar de werkelijkheid is Christus. Doe met een goed geweten wat juist is, en veroordeel een ander niet die anders kiest (Romeinen 14).
• Geen verwaandheid (vers 18-19). Laat niemand als scheidsrechter over je optreden op grond van zijn vasten, visioenen of engelenverering. Het probleem van die leraars is niet alleen wat ze menen te hebben, maar vooral wat ze missen: ze houden zich niet aan het Hoofd. De groei komt van God. De prediker erkent dat hij zelf ook worstelt met wettisch denken, in een wereld die zegt dat je alles zelf maakbaar hebt. De belangrijkste vraag is niet wat je voor God doet, maar hoe je omgang met God is.
• Geen vleselijkheid (vers 20-23). “Pak niet, proef niet, raak niet aan.” Het klinkt vroom en wijs, maar het is zonder waarde en dient alleen het vlees, dat wil laten zien dat het God niet nodig heeft. Niet wat je jezelf ontzegt heeft waarde, maar het lichaam van Christus dat voor jou verbroken is.

Kerngedachte

Christus wiste de aanklacht uit, Hij geeft de groei, en Zijn offer alleen brengt je bij God. Leg elkaar daarom geen normen op die de Bijbel niet stelt, en ontvang elkaar vanuit de volheid die in Christus is. Hij is de enige garantie voor geestelijk leven en groei.