Wat is liefde?

De brief aan Filemon is kort, maar laat prachtig zien wat christelijke liefde is. Onesimus, een weggelopen slaaf van Filemon, is in Rome bij Paulus tot geloof gekomen. Nu stuurt Paulus hem terug, met een verzoek dat tegen alle gewoonten van die tijd ingaat.

Hoofdpunten

• De afzender en de ontvangers. Paulus noemt zich niet apostel, maar “gevangene van Christus Jezus”. Hij schrijft niet met macht, maar met herderlijke zorg. Filemon staat bekend om zijn liefde en geloof: zijn huis staat open voor de gemeente, en de harten van de heiligen zijn door hem verkwikt.
• Liefde in de gemeente. Broederliefde is geen warm gevoel, maar liefde die zichtbaar wordt in daden: in je eigen hart, in de gemeente en als getuigenis naar buiten. Paulus bidt dat het geloof van Filemon vrucht mag dragen.
• Aangespoord door liefde, niet door bevel. Paulus had kunnen bevelen, maar vraagt het liever. Onesimus (“nuttig”) was nutteloos geworden, maar is nu echt nuttig. Misschien was hij juist daarom een tijd weg, zodat Filemon hem voor altijd terug zou hebben: niet meer als slaaf, maar als geliefde broeder.
• Het Evangelie in het klein. “Als hij u iets schuldig is, breng dat mij in rekening.” Zoals Paulus voor Onesimus instaat, zo nam Christus onze schuld op Zich.

Kerngedachte

Verzoening met God heeft gevolgen voor hoe je met elkaar omgaat. Vergeven is een opdracht, en ook een belofte: wie zijn zonden belijdt, wordt vergeven. Wees als gemeente snel om elkaar te vergeven, en sta bekend als geliefde, medearbeider en medestrijder. Daarvoor heb je de genade van de Heere Jezus nodig, waarmee Paulus begint en eindigt.