Het bloed op de bovendorpel en beide deurposten

In de nacht van het Pascha trekt de Heere door Egypte. Alleen de huizen met bloed aan de deurposten gaat Hij voorbij. Ook Israël ontkwam niet omdat het beter was: ook daar moest een lam sterven. Het hele hoofdstuk staat vol met het Evangelie.

Hoofdpunten

• God oordeelt de zonde. Farao verhardde zijn hart en bleef vertrouwen op zijn afgoden en magiërs, ook na negen plagen. Met de dood van de eerstgeborenen oordeelt God de goden van Egypte. Geen enkele magiër kon dat ongedaan maken. Niets op aarde beschermt ons tegen Gods eindoordeel.
• Het bloed: het enige geldige betaalmiddel. Er moest een lam zonder gebrek geslacht worden, een jaar oud, zonder een gebroken been. Een zichtbare prediking die heenwijst naar Christus, “ons Pascha” (1 Korinthe 5:7). Bij Abraham hield God het mes tegen; bij Zijn eigen Zoon niet. Het verschil tussen de huizen van Egypte en Israël zat alleen in het bloed.
• Toegepast door het geloof. Het bloed moest aan beide deurposten én aan de bovendorpel: driemaal wordt dat herhaald. Je kunt je niet half achter Christus verschuilen. Zaligheid is geen dimmer. Het gaat niet om de grootte van het geloof, maar om de grond ervan: een klein geloof op dik ijs houdt beter dan een groot geloof op dun ijs (Hebreeën 11:28).

Kerngedachte

Wie zich achter het bloed van het Lam verschuilt, is veilig voor het oordeel, ook al spot de wereld ermee. Rust volkomen in de armen van het Lam, niet met één voet in de wereld. En wie die zekerheid kent: zoek meer van Hem. Daar raak je nooit op uitgekeken.